இளமையில் கல்வி சிலையில் எழுத்து, கற்றவனுக்கு சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு, செல்வத்துட் சிறந்த செல்வம் கல்வி என்றெல்லாம் எமது முன்னோர்கள் கல்வியின் மகத்துவத்தை விளக்கியிருக் கிறார்கள். ஆனால் இன்று நாம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோம்? எமது நாட்டில் எந்த நாட்டிலும் இல்லாதவாறு இலவசக்கல்வி கிடைக்கின்றது. அது இலவசமாக கிடைப்பதனால்தான் என்னவோ அதன் அருமை நமக்கு புரிவதில்லை.

உடலை வருத்தி நிலத்தில் வியர்வை சிந்தி அதற்கான ஊதியம் சரியாக கிடைப்பதில்லை. ஆனால் அதன் அருமை புரிந்து பார்த்துப் பார்த்து செலவு செய்வோம். கல்வி இலவசமாக கிடைப்பதனால் தான் இவ்வாறு அலட்சியமாக இருந்து விடுகின்றோமோ? பணம் கொடுத்து புத்தகம் வாங்கி, பாடசாலை சீருடை வாங்கிய அந்த காலத்திலேயே கல்வி அர்த்தமாக உணர்வாக உள்வாங்கப்பட்டது ஆனால் இக்காலக் கல்வியின் நிலைதான் என்ன?

எந்தவிதமான தொலைத்தொடர்புகளோ, நவீன தொழில்நுட் பங்களோ இல்லாத காலத்திலே அறிவுப் புரட்சி சீராக நடைபெற்றது. இருந்தபோதும் இந்த நவீன யுகத்தில் எத்தனை வசதிகள் இருந்தும் கல்வியில் மாணவர்களின் நிலை சற்று எட்டாக்கனியாகவே காணப்படுகிறது. குடும்பத்தின் சூழ்நிலையினையும், கல்வியின் மகத்துவத் தினையும், சமூக சேவையினை நோக்காகக் கொண்டும் அனைத் தையும் வினைத்திறனாகப் பயன்படுத்தி வெற்றி பெறும் மாணவர் களும் உண்டு. இதனை இந்த வருடம் வெளியான க.பொ.த (உயர்தர) பரீட்சையின் முடிவுகள் எமக்கு புலப்படுத்தியது.

அதிகமாக கிராமப்புறங்களில் எவ்வித வசதிகளும் இல்லாமல் அனைத்தும் உணர்ந்து கற்கும் மாணவர்களே மாவட்ட ரீதியாகவும், தீவளாவிய ரீதியிலும் முதலாம், இரண்டாம், மூன்றாம் நிலைகளை பெறுகின்றனர். மேலும் சமூகத்திலும் க.பொ.த (உயர்தரம்) படித்து பல்கலைக்கழகம், கல்வியற்கல்லூரி, ஏனைய உயர் கல்விக்கு சென்ற வர்களையும் பல்கலைக்கழக அனுமதிக்கு தகுதி பெறாத மாணவர் களையும் ஒப்பிட்டு மட்டம் தட்டிப் பார்க்கும் நிலையும் இங்கே அவதானிக்க முடிகிறது.

அரச பாடசாலைகளில் வழங்கப்படும் கல்வியினை விட தனியார் துறைகளிடம் செல்லும் மாணவர்களின் நிலையும் அதிகரித்தே வருகின்றது. தரம் - 05 புலமைப்பரிசில் பரீட்சைக்கு தயாராக்குவதிலிருந்து க.பொ.த (உயர்தரம்) வரைக்கும் மேலதிக வகுப்பிற்காக தனியார் துறையினரே அதிகம் பங்களிப்புச் செய்கின்றனர். அதிகமான இடங் களில் சேவை நோக்கத்தினை தவிர பணமே பிரதானமானதாக பார்க் கப்படுகிறது. கல்வியை வைத்து வியாபாரம் செய்பவர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தே வருகின்றது.

இதற்கெல்லாம் காரணம் தான் யார்? அனைத்து பிழைகளையும் நாமே செய்து விட்டு பழியினை அடுத்தவர் மேலோ அரசாங்கத்தின் மேலோ சுமத்துகின்றோம். அடுத்தது மாணவர்கள் மத்தியில் கல்வியின் நிலை பின்தங்கி செல்வதற்கு நவீன கையடக்கத் தொலைபேசிகளும் பிரதான பங்களிப்பினைச் செய்கிறது. எங்கு இடம் பெறுவது நேரத்திருட்டு எமது பொன்னான நேரத்தை இதிலேயே அதிகம் செலவிட்டு மண்ணாக்குகின்றோம். காலையில் எழுந்ததும் பத்திரிகை படித்த காலம் சென்று தொலைபேசியின் திரையை வருடும் காலமாகிவிட்டது. தொலைபேசியை நாம் பயன்படுத்துகின்றோம் என்ற நிலை மாறி தொலைபேசியே நம்மை பயன்படுத்துகிறது என்றாகி விட்டது. அந்த அளவிற்கு அதற்கு அடிமையாகி விட்டோம்.

நவீன தொழில்நுட்ப வசதிகளை கல்விக்காகவே பயன்படுத்தி வெற்றி கண்டவர்களும் கண்கூடாக காண்கிறோம். நவீன தொழில் நுட்பத்தை பயன்படுத்துவது நாமாகத்தான் இருக்க வேண்டுமே தவிர அதுவாக இருக்கக் கூடாது. மாணவர்கள் மத்தியில் வாசிப்புத்திறன் இந்த காலத்தில் மிகவும் அரிதாகவே காணப்படுகின்றது. ஏராளமான நூலகங்கள் காணப்படுகிறது. அங்கே விலைமதிக்க முடியாத பொக்கிஷமான எத்தனையோ நூல்களும் உண்டு. ஆனால் அதன் மீது தூசு படிந்திருப்பதைப் பார்க்கும்போது நாம் என்ன செய்து கொண்டி ருக்கின்றோம் என்று வெட்கித் தலைகுனிய வைக்கிறது. வாசிப்பதனால் தான் மனிதன் முழுமை பெறுகின்றான் என்பது முற்றிலும் உண்மை யான கருத்து. ஆனால் இக்கால மாணவர்கள் அதை அறியாமல் அறியாமை எனும் இருளிலும் என்னால் எதுவுமே முடியாது என்ற எதிர்மறையான சிந்தனையிலும் இருக்கின்றனர்.

எமது நாட்டில் அரச பல்கலைக்கழகம், உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் ஆகிய பல்வேறு அமைப்புகள் உயர் கல்வியினை வழங்கி வருகின்றன. இருப்பினும் தொழில் வாய்ப்பை பெற்றுக் கொள்வதில் பல்வேறு சிரமங்களை எதிர்நோக்குகின்றனர் பட்டதாரிகள். குறிப்பாக கலைத் துறையில் பட்டப்படிப்பை முடித்தவர்களே அதிகம். இதனை அண்மைக் காலமாக நாடு பூராகவும் வேலையற்ற பட்டதாரிகள் நீண்ட நாட்களாக வேலை கேட்டு அரசாங்கத்திடம் போராட்டம் செய்து வருகின்றமையை அவதானிக்கலாம். 

படித்து பட்டம் பெற்ற பின்னரும் தொழில் பெறுவது இவ்வளவு கடினமாக இருந்தால் எதற்கு இந்த பட்டப்படிப்பு? அப்போ அரச பல்கலைக்கழகங்கள் மாணவர்களை தொழிலிற்காக தயார்படுத்த வில்லையா? ஆம் என்று கூறி அனைத்து பழியையும் அரசாங்கத்தின் மீதும் போடமுடியாது. இல்லை என்று கூறி நம்மை நாம் நொந்து கொள்ளவும் முடியாது. அதாவது மீன்களை மலை ஏறச் சொன்னால் அது ஏறாது திரும்பத் திரும்ப தோல்வியடைந்த வண்ணமே காணப்படும். ஏனென்றால் மீன்களுக்கு மலையேற தெரியாது நீந்த மட்டுமே தெரியும். ஆகவே ஒவ்வொரு மாணவனுக்கும் வெவ்வேறு விதமான திறமைகளே காணப்படுகின்றன. ஆனால் நமது நாட்டில் அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான கல்வியே வழங்கப்படுகிறது. அவர்களின் திறமைக்கேற்ப கல்வி பிரித்து கற்பிக்கப்படுவதில்லை.

அத்துடன் தொழில் வாய்ப்பை தட்டிக் கொள்வதற்கு ஆங்கில மொழி அறிவும், சிங்கள மொழி அறிவும், கணனி அறிவும் மிகவும் அத்தியாவசியமாக தேவைப்படுகிறது. அது எம்மிடம் இருக்கிறதா? என்ற கேள்விக்கு அதிகமானோரிடம் பதில் இல்லை. என்னதான் மூன்று மொழி பேசுகின்ற மக்கள் நமது நாட்டில் வாழ்ந்தாலும் சமவாய்ப்பு வழங்கப்படுவதில்லை தமிழ் பேசுகின்றவர்களுக்கு. இதற்கு என்னதான் தீர்வு? அந்தவகையில் ஆங்கில, கணினி, சிங்கள அறிவை மேம்படுத்து வதற்கு எமது நாட்டில் பாடசாலைகளிலும் பல்கலைக் கழகங்களிலும் பல்வேறு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. 

அந்த வகையில் அனைத்து பாடசாலைகளிலும் கணனிக் கூடங்களும் எண்ணிலடங்காத கணினிகளும் இதற்காக தகவல் தொடர்பாடல் தொழில்நுட்பத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற ஆசிரியர்களும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அத்தோடு பல்கலைக்கழகங்களிலும் தகவல் தொடர்பாடல் தொழில் நுட்பம் கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. 

மேலும் தனியார் நிறுவனங்களும் இக் கற்கை நெறியை வழங்குகின்றன. அத்தோடு English as a life skill எனும் நிகழ்ச்சி திட்டத்தின் கீழ் அனைத்து மாணவர்களுக்கும் ஆங்கிலம் கற்பிக்கப்படுகிறது. மேலும் சிங்கள மொழியும் பாடசாலைகளிலும், பல்கலைக்கழகங் களிலும் கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகவே இதன் பெருமை உணர்ந்து கற்பதற்கு மாணவர்கள் முன்வரவேண்டும். இதனை பார்க்கும் போது “வாழ நினைத்தால் வாழலாம் வழியா இல்லை பூமியில்” என்ற கவிஞர் வாலியின் வரிகள் நினைவிற்கு வருகின்றது. நமக்கான சிறந்த வழிகளை நாமாகவே தேடுவதற்கு முயற்சிக்க வேண்டும்.

க.பொ.த (உயர்தரப்) பரீட்சை பெறுபேறுகளின்படி பல்கலைக் கழகம், கல்வியற் கல்லூரி செல்லாதவர்கள் தொழில்நுட்பக் கல்லூரி, திறந்த பல்கலைக்கழகம் ஆகிய எத்தனையோ வாய்ப்புக்கள் காணப்படுகின்றது. அங்கு சென்று தமது திறமைகளை வெளிக்காட்டி தொழில் வாய்ப்பை பெறலாம். என்ன படிக்கிறோம் என்பதைத் தாண்டி எதற்காகப் படிக்கின்றோம் என்ற புரிதலுடன் செயற்பட்டால் மாத்திரமே வாழ்வில் வெற்றி பெறலாம். என்ன வளம் இல்லை இந்த திருநாட்டில் ஏன் கையை ஏந்த வேண்டும் வெளிநாட்டில்? தடைக்கற்களை படிக்கற் களாக்கி பயணிப்போம் வெற்றிப்பாதையில்.