ஜெனிவா கூட்டத் தொடரும் நீதிக்கான போராட்டங்களும்

13 Sep, 2026 | 03:24 PM

ஜெனிவா மனித உரிமைகள் பேரவையின் கூட்டத்தொடர் தற்போது நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. இலங்கை தொடர்பான வாய்மொழி அறிக்கையை ஐ.நா. மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் வெளியிட்டிருக்கிறார். அந்த அறிக்கையை ஐ.நா. மனித உரிமைகள் ஆணையகத்தின் பிரதி உயர்ஸ்தானிகர் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை வெளியிட்டிருந்தார்.

அதில் பல முக்கிய விடயங்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளன. பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் நல்லிணக்கச் செயற்பாடுகள் உரிய முறையில் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும், காணாமல் போனோர் விவகாரத்திற்கு தீர்வு காணப்படுவது அவசியம்,அதேபோன்று காணிகள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும், மாகாண சபை தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டும், மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பாக ஆராயப்படுவது அவசியம், மனித உரிமை காப்பாளர்கள்– சிவில் சமூக செயற்பாடுகளுக்கு எதிரான அத்துமீறல்கள் நிறுத்தப்பட வேண்டும் உள்ளிட்ட பல விடயங்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் பயணத்தைப் பொறுத்தவரையில், ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளர் அலுவலகம் வெளியிட்டு இருக்கின்ற அறிக்கை மிகவும் முக்கியத்துவம் மிக்க ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.

மறுபுறம் இலங்கை அரசாங்கமும் இந்த அறிக்கைக்கு ஒரு பதில் அறிக்கையை வெளியிட்டிருக்கிறது. இதில் ஆதாரங்களை திரட்டும் பொறிமுறையை நிராகரிக்கின்றோம் என்றும், அது எவ்வகையிலும் உள்நாட்டில் முன்னெடுக்கப்படுகின்ற உள்ளக பொறிமுறைக்கு ஊக்குவிப்பாக அமையாது, அது அதனை குழப்பும் செயற்பாடாக அமையும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இலங்கையின் சார்பில் அறிக்கையை வெளியிட்ட ஐ.நா. மனித உரிமை அலுவலகத்திற்கான இலங்கையின் பிரதிநிதி இந்த விடயத்தை திட்டவட்டமாக அறிவித்திருக்கிறார்.

இதுவும் ஒரு முக்கியமான விடயமாக கருதப்படுகிறது. அதேபோன்று இணை அனுசரணை நாடுகள், அதாவது இலங்கை தொடர்பான பிரேரணையை முன்வைத்த இணை அனுசரணை நாடுகளும் ஒரு கூட்டு அறிக்கையை வெளியிட்டு இருக்கின்றன. அதிலும் பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் நல்லிணக்க செயற்பாடுகளின் முக்கியத்துவம், பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதி வழங்கப்பட வேண்டியதன் அவசியம் மற்றும் காணாமல் போனோர் விவகாரம், காணி, மாகாண சபை தேர்தல் உள்ளிட்ட பல விடயங்கள் தொடர்பாக பிரஸ்தாபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதேபோன்று பல்வேறு மனித உரிமை அமைப்புகளும் தற்போது இது தொடர்பாக அறிக்கைகளை வெளியிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.

உள்நாட்டிலும் அரசியல் கட்சிகள், சிவில் சமூக அமைப்புகள் ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளரின் அறிக்கை மற்றும் இலங்கையின் பதில் அறிக்கை தொடர்பாக கருத்துக்களை வெளியிட்டு இருக்கின்றன. வடக்கு, கிழக்கு தமிழ்க்கட்சிகளின் பிரதிநிதிகள் ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளரின் அறிக்கையை வரவேற்றிருக்கின்றார்கள். ஆனால், அதேநேரம் இலங்கைகான அழுத்தம் இதனை விட பாரியளவில் பிரயோகிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தை வெளியிட்டு இருக்கிறார்கள். அதாவது, ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளரின் இலங்கை மீதான அழுத்தம் போதுமானதாக இல்லை என்பது போன்றே தமிழ் கட்சிகளின் பிரதிநிதிகளின் கருத்துக்கள் அமைந்திருக்கின்றன.

அரசாங்கத்தை பொறுத்தவரையில் இந்த ஐ.நா. மனித உரிமை கூட்டத்தொடர் மிக முக்கியத்துவமாக இருக்கிறது. காரணம் 57/1 என்ற பிரேரணை தற்போது நடைமுறையில் இருக்கின்றது. அந்த பிரேரணையின் பரிந்துரைகளுக்கு, ஏற்பாடுகளுக்கு அமைவாகவே இந்த வாய்மொழி அறிக்கை ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளரினால் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.

அந்த வகையிலேயே அரசாங்கமும் பதிலளித்திருக்கிறது. ஆனால், இங்கு என்ன பிரச்சினை என்றால், இங்கு பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதியை நிலைநாட்டும் செயற்பாட்டில் ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளர் அலுவலகம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது? அந்த செயற்பாடுகளினூடாக ஏதாவது தாக்கம் இருக்கின்றதா? அந்த தாக்கம் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நன்மையை பெற்றுக்கொடுக்கிறதா? என்ற கேள்வியாகும்.

அதற்கு சகல தரப்பினரும் தமது பதில்களை அளிக்க வேண்டிய தேவை காணப்படுகிறது. காரணம், அந்த பதில்களின் ஊடாகவே இலங்கை அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர முடியும். பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதி கிடைக்குமா இல்லையா என்ற விடயம் தொடர்பாக ஆராய முடியும்.

பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் நீதிக்காக பல வருடங்களாக போராடிக்கொண்டிருக்கின்றனர். கடந்த ஆகஸ்ட் மாத இறுதியில் கூட சர்வதேச காணாமல் போனோர் மாநாட்டை பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் வடக்கில் நடத்தி இருந்தனர். அதில் தமக்கான நீதி நிலைநாட்டப்பட வேண்டும் என்றும், காணாமல் போனோருக்கு என்ன நடந்தது என்ற உண்மை வெளிப்படுத்தப்படுவது அவசியம் என்றும் அவர்கள் வலியுறுத்தியிருந்தனர்.

அதேபோன்று பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தொடர்ச்சியாக அவ்வப்போது ஆர்ப்பாட்டங்களையும் கவனயீர்ப்பு போராட்டங்களையும் நடத்தி வருகின்றனர். ஆனால், பாதிக்கப்பட்ட மக்களைப் பொறுத்தவரையில் தமக்கான நீதியை இன்னும் பெற்றுக்கொள்ள முடியாமல் திண்டாடிக்கொண்டு தவித்துக்கொண்டு இருக்கின்றனர். காணாமல் போன தமது உறவுகள் உயிருடன் இருக்கின்றார்களா இல்லையா என்பது கூட தெரியாமல் அந்த மக்கள் தவித்துக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இதேபோன்று பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் நல்லிணக்க செயற்பாட்டில் பல விடயங்கள் காணப்படுகின்றன. எந்த விடயத்திற்கும் இன்னும் உறுதியான தீர்வு கிடைக்கப்படவில்லை. காணிகள் இன்னும் முழுமையாக விடுவிக்கப்படவில்லை. அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை தொடர்ந்து பிரச்சினையாக இருக்கிறது. பயங்கரவாத தடைச்சட்டம் இன்னும் நீக்கப்படவில்லை.

பொறுப்புக்கூறல், நீதி பொறிமுறை தொடர்பான வடிவம் உருவாக்கப்படவில்லை. புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்படவில்லை. பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கான நீதியை நிலைநாட்டுவதற்கான அலுவலகங்கள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்ற கேள்வி எழுகின்றது. அதேபோன்று ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேரவை எவ்வாறு அந்த தாக்கத்தை இந்த விடயத்தில் ஏற்படுத்துகிறது என்ற கேள்வி இங்கு எழுகிறது. எனவே, நல்லிணக்கம் மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் செயற்பாட்டில் இன்னும் பாரிய முன்னேற்றம் தேவைப்படுகிறது. முன்னேற்றம் இல்லாமலேயே இந்த செயற்பாடுகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு கொண்டிருக்கின்றமையானது கவலைக்குரிய விடயமாகும்.

எனவே அடுத்த கட்டமாக என்ன நடக்கப் போகிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது. வெறுமனே அறிக்கைகளை மனித உரிமை பேரவையில் தாக்கல் செய்துவிட்டு, அதனை வாசித்துவிட்டு, அதுதொடர்பாக ஒரு சிறிய விவாதத்தை நடத்திவிட்டு, தமது அடுத்தகட்ட வேலைகளுக்கு சென்றுவிட்டால் அது சரியாகுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் மத்தியில் தாக்கம் செலுத்தப்படுவது எப்போது? அவர்களுக்கு எப்போது நீதி கிடைக்கும்? அவர்களுக்கு எப்போது உண்மை வெளிப்படுத்தப்படும்? போன்ற கேள்விகளுக்கு இன்னும் பதில் இல்லாமல் இருக்கிறது. அந்த கேள்விகளுக்கு பதில் அவசியமாக தேவையாகும்.

காலம் காலமாக இந்த பிரச்சினை நீடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. ஐ.நா. மனித உரிமை பேரவையில் இதுவரை இலங்கை தொடர்பாக ஒன்பது பிரேரணைகள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இதுவரை அந்த மக்களுக்கு நீதி கிடைத்ததா? காணாமல் போனோர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டனரா? உண்மைகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டனவா? என்ற கேள்விக்கு பதில் இல்லை. இந்த நிலைமை தொடர்ந்து நீடித்துக்கொண்டிருக்க முடியாது. பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதி வழங்கப்பட வேண்டும். பொறுப்புக்கூறல், நல்லிணக்க செயற்பாடு முன்னெடுக்கப்படுவது அவசியம். காணாமல் போனோருக்கு என்ன நடந்தது என்ற உண்மை வெளிப்படுத்தப்படுவது முக்கியமாகும். அதேபோன்று பொதுமக்களின் காணிகள் விடுவிக்கப்படுவது அவசியமாகும். இதுபோன்ற பல விடயங்கள் காணப்படுகின்றன. அந்த விடயங்களை எப்படி அனைவரும் இணைந்து முன்னெடுக்கின்றனர், அரசாங்கமும் ஐ.நா. மனித உரிமை பேரவையும் இணைந்து இந்த விடயத்தில் எப்படி செயல்படப்போகிறது அல்லது அரசாங்கத்துடன் இணைந்து ஐ.நா. மனித உரிமை பேரவை எப்படி செயல்படப்போகிறது என்ற பல கேள்விகள் இங்கு எழுகின்றன. சிவில் சமூக தரப்பினரின் வகிபாகம் என்ன? அரசியல் கட்சிகளின் பிரதிநிதிகள் என்ன கூறுகிறார்கள்? சர்வதேச நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் என்ன கூறுகிறார்கள்? போன்ற பல கேள்விகள் இங்கு எழுகின்றன.

இந்தப் பின்னணியிலேயே தற்போது மனித உரிமை பேரவையின் 53ஆவது கூட்டத்தொடர் நடை பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. அறிக்கைகளும் தாக்கல் செய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. இலங்கை தொடர்பான விவாதமும் நடைபெறுகிறது. ஆனால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் இன்னும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களாகவே இருக்கின்றனர். அவர்கள் மீதான தாக்கம் எங்கே? என்ற கேள்வி எழுகிறது. இந்த கேள்வி களுக்கு பதிலளிக்க வேண்டும். தொடர்ந்து இவ்வாறு வெறுமனே கூட்டங்களையும் நடத்திக்கொண்டு, ஆவணங்களை மட்டும் தாக்கல் செய்து கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை. மாறாக, தாக்கம் செலுத்தக்கூடிய வகையில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதி வழங்குவதற்கான செயற்பாடுகள் ஐ.நா. மனித உரிமை பேரவை மட்டத்திலும் அரசாங்க மட்டத்திலும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறோம்.