தவறவிடாதீர்கள்..!உடனே பதிவு செய்யுங்கள்

பொன். கந்தையா வர்க்க ஒற்றுமைக்கும் தமிழ் மொழி உரிமைகளுக்கும் இடையில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க மறுத்தார். இரண்டுமே அவசியமானவை என்று அவர் நம்பினார். ஒரு சிங்களப் தொழிலாளியும் ஒரு தமிழ் தொழிலாளியும் பொதுவான பொருளாதார நலன்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும். ஆனால், அந்தப் பொதுவான நலன் எந்தவொரு தொழிலாளியின் மொழிக்கும் எதிரான பாகுபாட்டின் மீது கட்டமைக்கப்பட முடியாது. அதே நேரத்தில், தமிழ் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்குச் சிங்கள மக்களை எதிரிகளாக நடத்த வேண்டும் என்று அவர் நம்பவில்லை. பெரும்பான்மைவாதத்தை எவ்வளவு உறுதியாக எதிர்த்தாரோ, அதே அளவுக்கு குறுகிய இன அரசியலையும் அவர் நிராகரித்தார். சாதிப் பிரிவினைகள் ஆழமாக வேரூன்றியிருந்த வட இலங்கையில் அவருடைய அணுகுமுறை மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்தது. சாதி ஒடுக்குமுறையைச் சமூக மற்றும் பொருளாதார சமத்துவமின்மையின் பரந்த அமைப்பின் ஒரு பகுதியாகவே பொன். கந்தைய பார்த்தார். அவரைப் பொறுத்தவரை, தமிழ் உரிமைகள் தமிழ் சமூகத்தின் சலுகை பெற்ற பிரிவினருக்கு மட்டுமே சொந்தமானதாக இருக்க முடியாது. அவற்றில் தொழிலாளர்களும் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தினரும் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.