தவறவிடாதீர்கள்..!உடனே பதிவு செய்யுங்கள்

அன்­ன­லட்­சுமி இரா­ஜ­துரை

2026ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 6ஆம் திக­தி­யா­கிய இன்­றைய தினம், இலங்­கையின் முன்­னணித் தமிழ்த் தின­ச­ரி­யான வீர­கே­சரி, தமிழ்ப் பேசும் மக்­க­ளது உரி­மைக்­கு­ர­லாக, இத­யக்­கு­ர­லாக,  வழி­காட்­டி­யாக, தோழ­னாக விளங்­கு­கின்ற தனது மேலான சேவைப் பய­ணத்தில், 97ஆவது அக­வையில் காலடி வைக்கும் அதே­வேளை, தனது சிறப்­பான பய­ணத்தை மேலும் தொடர, இப்­பொன்­னாளை மகிழ்­வுடன் கொண்­டா­டு­கின்­றது என்­பது, தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் அனை­வ­ருக்கும் மனப்­பூ­ரிப்பு தரும் ஒன்­றாகும். இதில் புலம்­பெ­யர்ந்து உல­கெங்­கனும் வாழ்ந்­தி­ருக்கும் எம்­ம­வர்­களும் அடங்­குவர்.

96 வரு­டங்கள் என்னும் நீண்ட பய­ணத்­தினை கடந்து வந்த வீர­கே­சரி, அதன் பெய­ருக்­கேற்ப, வீறு­நடை போட்டு, வெற்­றி­களைக் கண்ட அதே­வேளை, சந்­தித்த சோத­னை­களும், சவால்­க­ளுங்­கூட, கொஞ்­ச­ நஞ்­ச­மல்ல என்­ப­த­னையும் இவ்­வி­டத்தில் நினைவில் கொள்­ளுதல் பொருத்­த­மான ஒன்­றே­யாகும்.

குறிப்­பாக, 1980களுக்குப் பின், சுமார் 30 வரு­ட­காலம் நீடித்த ஈழப்போர், சுனாமி உட்­பட இயற்கை அனர்த்தம் ஆகி­ய­வற்றின் தாக்­கங்­களை, மக்­கள்தம் ஆத­ர­வுடன், வெற்­றி­க­ர­மாகச் சமா­ளித்து நின்ற வீர­கே­சரி, 21ஆம் நூற்­றாண்டின் முற்­ப­கு­தியின், எதிர்­பா­ராத, சமூக, பொரு­ளா­தார, அர­சியல் சவால்­க­ளுக்கும், துணி­க­ர­மாக முகங்­கொ­டுத்து நின்ற பாங்கும் கருத்­திற்­கொள்­ளத்­தக்­கது.

இந்­நி­லையில், 2020ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாத­ம­ளவில் நாட்டில் உட்­பு­குந்த கொவிட் 19 தொற்­று­நோயின், கொடூர தாக்­கத்­தினை, அதற்குள் நாம் எளிதில் மறந்­து­வி­ட­மு­டி­யாது. இப்­ப­யங்­கர தொற்று நோய்க்கு பல்­லா­யி­ரக்­க­ணக்­கான மக்கள் பலி­யா­னதும் பாது­காப்பு நட­வ­டிக்­கை­யாக நாட்­டு­மு­டக்கம், போக்­கு­வ­ரத்துக் கட்­டுப்­பா­டுகள், தொழில் முடக்கம் என்­பன ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­ட­தை­ய­டுத்து, சாதா­ரண பொது­மக்கள், வாழ்க்­கையைச் சீராக நடத்த முடி­யாமல் அவ­தி­யுற்­றதும், இத்­த­கை­யதோர் அவல நிலை சில­ காலம் அவ்­வி­தமே தொடர்ந்து மக்­களை வாட்­டி­யதும், அதனைத் தொடர்ந்து ஏற்­பட்ட பாரிய பொரு­ளா­தார நெருக்­கடி, உணவுப் பற்­றாக்­கு­றையால், பெரும் பட்­டினி நிலையைத் தோற்­று­வித்­ததும் மறக்­கக்­கூ­டி­ய­தல்ல.

இத்­த­கை­யதோர் கவ­லைக்­கு­ரி­ய­தாக விளங்­கிய ஒரு சூழ்­நி­லையின் பின்­ன­ணியில் அச்­சுக்­கு­ரிய கட­தாசிப் பற்­றாக்­குறை மற்றும் கடு­மை­யான பிர­யாணக் கஷ்­டங்­க­ளோடும், வீர­கே­சரி, அன்று, தனது வழ­மை­யான சேவை­களை வழங்­க­மு­டி­யாது எதிர்­நோக்­கிய கஷ்­டங்கள் மிகப் பல. எனினும், பல்­வேறு கஷ்­டங்­க­ளுக்கு மத்­தி­யிலும், வீர­கே­சரி, தான் முன்னர் பெற்­றி­ருந்த அனு­ப­வங்­களைக் கொண்டு, தன்னால் முடிந்த வரை முயற்­சி­களை மேற்­கொண்டு, முன்­னேற்றப் பாதையில் மீண்டும் அடி எடுத்து வைத்­ததை நினைவில் கொள்­ளலாம்.

அந்த வகையில் வீர­கே­சரி தினப் பதிப்பு, ஞாயிறு பதிப்பு, விடி­வெள்ளி ஆகி­யன மட்­டுப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட அளவில் வெளி­வ­ரு­கின்ற அதே­வேளை, மித்­திரன் வார­மலர் மின்­னியல் இத­ழாக (E- Paper) வாச­கர்­களைச் சென்­ற­டைந்து வரு­கின்­றது. மேலும், வீர­கே­சரி சர்­வ­தேசப் பதிப்பும் மின்­னியல் இத­ழாக வெளி­வ­ரு­கின்­றமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

மேற்­கு­றிப்­பிட்ட நிலை­மைகள் கார­ண­மாக, சுக­வாழ்வு, கலைக்­கே­சரி, சோதி­ட­கே­சரி ஆகிய சஞ்­சி­கை­களை தொடர்ந்தும் வெளி­யிட முடி­யாமல் நிறுத்­தப்­பட்­டதும் வாச­கர்கள் அறிந்­ததே.

மேலும், இவ்­வி­டத்தில் வீர­கே­ச­ரியின் ஆரம்பம் குறித்தும், இந்த ஒன்­பது தசாப்த காலத்தில், அதன் வர­லாறு மற்றும் வளர்ச்சி, தமிழ்ப் பேசும் மக்­களின் வாழ்க்கைப் பாதையில் நண்­பனாய், வழி­காட்­டியாய் ஒன்­றி­ணைந்­து­விட்ட  பாங்கு ஆகி­யன குறித்தும் சிறிது நோக்­கு­வது பொருத்­த­மா­னதே.

இற்­றைக்கு 95 வரு­டங்­க­ளுக்கு முற்­பட்ட காலப்­ப­கு­தியில், கொழும்பில் வர்த்­த­கத்தில் ஈடு­பட்­டி­ருந்த செல்­வந்­த­ரான பெ.பெரி.சுப்­பி­ர­ம­ணியம் செட்­டியார் மனதில், கொழும்பில் ஒரு தமிழ்ப்­பத்­தி­ரிகை ஆரம்­பிக்­கப்­ப­ட­வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஆழ வேரூன்­றிப்­ப­டர ஆரம்­பித்­தது. அதற்கு மிக முக்­கிய கார­ண­மாக அமைந்­தது, 1927ஆம் ஆண்டு, மகாத்மா காந்­தி­ய­டிகள் இலங்­கைக்கு மேற்­கொண்ட விஜ­ய­மாகும். அவர் நாட்டின் பல பகு­தி­களில் நடந்த கூட்­டங்­களில் உரை­யாற்றிச் சென்றார். ஆனால், அவ­ரது உரைகள் பத்­தி­ரி­கை­களில், இடம்­பெ­றாத நிலையில், பெரிதும் வருத்­த­முற்ற பெ.பெரி.சுப்­பி­ர­ம­ணியம் செட்­டியார், ஒரு தமிழ்ப்­பத்­தி­ரி­கையின் அவ­சி­யத்தைப் பெரிதும் உண­ர­லானார். மேலும், தமிழ்­நாட்டில் இருந்து கூட்­டி­வ­ரப்­பட்டு, தோட்­டங்­களில் தொழி­லா­ளி­க­ளாக அமர்த்­தப்­பட்ட மக்­களின் உரி­மை­யற்ற அவல வாழ்­வினை வெளிப்­ப­டுத்­து­வதும் அவ­சியம் எனவும் உணர்ந்தார். இத்­த­கைய நோக்­கங்­களின் பய­னாக, வீர­கே­சரி பத்­தி­ரிகை 1930ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 6ஆம் திகதி தோற்றம் பெற்­றது.

இவ்­வ­கையில், வீர­கே­சரிப் பத்­தி­ரி­கையின் முத­லா­வது இதழில், செட்­டியார் வரைந்த தலை­யங்கம் மிக முக்­கி­ய­மா­னது.

“தன்னால் இயன்ற அளவு பொது­மக்­க­ளுக்குத் தொண்டு செய்­ய­வேண்டும் என்ற அவா­வினால் தூண்­டப்­பட்டே வீர­கே­சரி தோன்­று­கின்றான். அசாத்­தி­ய­மான காரி­யங்­களைச் செய்து முடிக்கும் திறன் படைத்­தவன் என்று வீறு பேசத் தயா­ரில்லை. நியாய வரம்பை மீறாமல், நடு­நி­லையில் இருந்து, உல­கத்தின் முன்­னேற்­றத்­துக்­கான இயக்­கங்­க­ளையும் பிரச்­சி­னை­க­ளையும், பரி­வுடன் ஆராய்ந்து, பொது­மக்கள் கருத்தை, நல்ல முறையில் உரு­வாக்­க­வேண்டும் என்­ப­தையே வீர­கே­சரி, தன் முதல் கட­னாகக் கொள்­கிறான்.

தாராள சிந்­தையும் பரந்த நோக்கும் சம­ரச உணர்வும் பெற்ற வீர­கே­சரி, சாதி, சமயச் சண்­டை­களில் கலந்­து­கொள்ள மாட்டான். நியா­யமே அவன் வீற்­றி­ருக்கும் பீடம். அவ­னது கருத்­துக்கள் நியா­யத்­தையே அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்­டி­ருக்கும் மிகப் பெரிய பொறுப்பை தாங்­கிக்­கொண்டு, உயர்ந்த நோக்­குடன் வெளி­வரும் வீர­கே­சரி, தமிழ் மக்­களின் அன்­பையும், ஆத­ர­வையும் நாடு­கிறான்” என்­ற­வா­றாக அவர் எழு­திய தலை­யங்கம் அதன் துணி­வான பய­ணத்தைப் பணி­வாக முன்­வைப்­பதை இங்கு நோக்­கலாம்.

அன்று, செட்­டியார் தெரி­வித்த மேலான கருத்­துகள் இற்­றை­வரை முற்­று­மு­ழு­தாக விசு­வா­சத்­துடன் கடைப்­பி­டிக்­கப்­பட்டு வரும் சிறப்­பையும் கருத்தில் கொள்­ள­வேண்டும்.

செட்­டியார் பத்­தி­ரி­கையின் உரி­மை­யா­ள­ராக விளங்­கிய அதே­வேளை, சிறிது காலம் அதன் ஆசி­ரி­ய­ரா­கவும் செயற்­பட்டார். பின் எச். நெல்­லையா என்ற அறி­ஞரை நிய­மித்தார். 1930களில் மிகச் சிறிய அளவில் தனது பிர­சாரக் கட­மை­களை மேற்­கொண்ட இத்­தா­பனம், பின்னர் சிறி­து­காலம், கொட்­டாஞ்­சேனை புதுச்செட்டித் தெருவில் இயங்­கி­ய­தாகக் கூறப்­ப­டு­கி­றது. அதன் பின், கொழும்பு, கிராண்ட்பாஸ் வீதி, 185ஆம் இலக்­கத்தில் அமைந்த கட்­ட­டத்தில் சிறப்­பாக இயங்கி வரு­கின்­றமை யாவரும் அறிந்­ததே. அதே­வேளை இப்­பத்­தி­ரிகை 2019இல் இருந்து, மிகக் குறு­கி­யதோர் காலம் ஏக்­கலை, ரஜ மாவத்தை, 267ஆம் இலக்­கத்தில் அமைந்த தனது கட்­ட­டத்தில் தனது பணி­களை நடத்தி, சில தவிர்க்க முடி­யாத கார­ணங்­க­ளினால் மீண்டும் கிராண்ட்பாஸில் உள்ள பணி­ம­னைக்கு ஆசி­ரிய பீடப் பணிகள் உட்­பட நிர்­வாகம் சம்­பந்­தப்­பட்ட பணி­க­ளுக்­காக திரும்­பி­ய­மையும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

கோல்­புறூக் ஆணைக்­குழு செயற்­பட்ட காலத்தில் இருந்து கட­மை­யாற்றத் தொடங்­கிய வீர­கே­சரி, தமிழ்ப் பேசும் மக்­க­ளது அர­சியல் உரி­மை­க­ளுக்­காக, அவர் தம் சுதந்­தி­ரக்­கு­ர­லாக ஒலித்து, வழி­காட்டி, பக்­க­ப­ல­மாக விளங்­கி­யது. அவ்­வி­தமே 1948ஆம் ஆண்டு பெப்­ர­வரி மாதம், 4ஆம் திகதி, ஆங்­கி­லே­ய­ரி­ட­மி­ருந்து சுதந்­திரம் பெற்ற காலத்தில் இருந்து, எந்­த­வொரு சவா­லுக்கும் அச்­சு­றுத்­த­லுக்கும் முகம் கொடுத்து, தமிழ் மக்­களின் ஜன­நா­யக உரி­மை­க­ளுக்­கா­கவும், சமூக, பொரு­ளா­தார, கல்வி, கலா­சார, அபி­வி­ருத்­திக்­கா­கவும் அய­ராது குரல் கொடுத்தும், வழி­ ந­டத்­தியும் ஆலோ­சனை வழங்­கியும் பெரும்­பணி புரிந்து, தமிழ்ப் பேசும் மக்­களின் அரிய நண்­ப­னா­கவும், தொண்­ட­னா­கவும், அவர்தம் மனங்­களை வென்று நிலைப்­பது வர­லா­றாகும்.

இவ்­வ­கையில் மலை­யக மக்­களின் உரிமைப் போராட்­டங்­க­ளுக்கு வீர­கே­சரி காட்­டி­வரும் ஆத­ரவும் வழி­ந­டத்­தலும் சிறப்­பாகக் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

எந்­த­வொரு தேசியப் பத்­தி­ரி­கை­யி­னதும் பிர­தம ஆசி­ரி­ய­ரு­டைய பணி மகத்­தா­னது என்­ப­தனை யாவரும் அறிவர். ஆசி­ரி­யரின் மேதா­வி­லாசம் பத்­தி­ரி­கையைத் தூக்கி நிறுத்தும். இதனை பரிச்­ச­ய­மான வாசகன் புரிந்­து­கொள்வான்.

இந்த வகையில் வீர­கே­ச­ரியின் வளர்ச்­சிக்கும் மேன்­மைக்கும் பணி­யாற்­றிய ஆசி­ரி­யர்கள் பற்­றியும் குறிப்­பி­டுதல் அவ­சி­ய­மா­னதே.

எச்.நெல்­லையா, வ.ரா (தமி­ழ­கத்தின் பிர­பல இலக்­கி­ய­வாதி வ.ராம­சாமி), கே.பி.ஹரன், கே.வி.எஸ்.வாஸ், எஸ்.டி. சிவ­நா­யகம், கே.சிவப்­பி­ர­காசம், ஆ.சிவ­னே­சச்­செல்வன், எஸ்.நட­ராஜா ஆகியோர் திறம்­படப் பணி­பு­ரிந்து பத்­தி­ரி­கையின் வளர்ச்­சிக்கு உத­வினர்.

அத்­துடன், பத்­தி­ரி­கையில் வாச­கர்­களின் ஈடு­பாட்­டினை மேலும் அதி­க­ரிக்கச் செய்யும் நோக்கில், எச்.நெல்­லையா, கே.வி.எஸ்.வாஸ் (ரஜனி) ஆகியோர் தினமும் பத்­தி­ரி­கையில் வெளி­வரும் வகையில் தொடர்­க­தை­களை எழு­தி­யதும் அவற்­றினை வாச­கர்கள் விரும்பி வாசித்­ததும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. ஆசி­ரியர் ஹரனின் “ஊர்க்­கு­ருவி” என்னும் பத்தி எழுத்தும் பிர­ப­ல­மா­னது.

“ரஜ­னி”யின் நந்­தினி, பத்­மினி, தாரிணி, “குந்­தளப் பிரேமா” ஆகிய தொடர்­க­தைகள் பின்னர் நூல்­க­ளாக வெளி­வந்­ததும் தெரிந்­ததே.

இந்த வர­லாற்று நீட்­சியில் சில வருட காலங்­க­ளுக்கு முன், வீர­கே­ச­ரியின் பிரதம ஆசி­ரி­ய­ராகப் பணி­பு­ரிந்த இ.பிர­பாகன், பின்னர் சிறிது காலம் வீர­கே­சரி வார­வெ­ளி­யீட்டின் ஆசி­ரி­ய­ரா­கவும் பணி­பு­ரிந்த பின், தற்­போது வீர­கே­சரி சர்­வ­தேசப் பதிப்பின் ஆசி­ரி­ய­ராகப் பணி­யாற்­று­கின்றார். இவர் நாளி­தழின் ஆசி­ரி­ய­ராகப் பணி­பு­ரிந்த காலத்தில், தாம் எழு­திய சிறப்­பான தலை­யங்­கங்­களைத் தொகுத்து, “தரி­சனம்” என்னும் தலைப்பில் அறி­ஞர்­களின் மதிப்­பு­ரை­க­ளோடு, வீர­கே­சரி பிர­சு­ர­மாக, நூலாக வெளி­யிட்­டதும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

தற்­போது வீர­கே­சரி தின­சரி மற்றும் வார இதழின் பிர­தம ஆசி­ரி­ய­ராக, எஸ்.ஸ்ரீகஜன் சிறப்­பாகப் பணி­யாற்றி வரு­கின்றார்.

அதே­வேளை 1950களில் வீர­கே­சரி ஞாயிறு பதிப்பின் ஆசி­ரி­ய­ராக விளங்­கிய எஸ்.லோக­நாதன் “லோகு” என்னும் பெயரில், தொடர்­க­தை­களை எழு­தி­ய­தையும் குறிப்­பி­ட­வேண்டும்.

1960களில் இருந்து 1980கள் வரை ஆசி­ரியர் குழாமில் சிறப்­பாகப் பணி­பு­ரிந்த டேவிட் ராஜூ (செய்தி ஆசி­ரியர்), கார்­மேகம் (பிர­தம உதவி ஆசி­ரியர்), பொன். இராஜ­கோபால் (ஆசி­ரியர் ,வீர­கே­சரி வார வெளி­யீடு) பி.தியா­க­ராஜா (அர­சியல் நிருபர்), எஸ்.தில்­லை­நாதன் (பாரா­ளு­மன்ற நிருபர்) எஸ்.விஸ்­வ­ரட்ணம், எஸ்.எட்வேர்ட், கே. நித்­தி­யா­னந்தன் (மித்­திரன் –பொறுப்­பா­சி­ரியர்) ஆகி­யோ­ரையும் இங்கு குறிப்­பி­ட­வேண்டும்.

ஒரு தேசியப் பத்­தி­ரிகை எதிர்­நோக்­கக்­கூ­டிய சவால் என்ற வகையில், நிர்­வாக அதி­ப­ராக பி.கேசவன் பணி­பு­ரிந்த வேளையில், (1960களின் முற்­ப­குதி) ஊழியர் வேலை­நி­றுத்தப் போராட்டம் நடத்­தி­யதில், பத்­தி­ரிகை சில மாதங்கள் வெளி­வ­ராமல் போனதும் பின்னர் 1971ஆம் ஆண்டு ஜே.வி.பி. கிளர்ச்­சிக்­காலம், 1983ஆம் ஆண்டு இனக்­க­ல­வர காலம், மற்றும் 1990களில் இருந்து ஆரம்­பித்த போர்ச்­சூழல் ஆகி­ய­வற்றின் விளை­வா­கவும், பத்­தி­ரிகை சில சவால்­க­ளுக்கு  முகம் கொடுத்து மீண்­டது என்­ப­த­னையும் மறக்­க­மு­டி­யாது.

டி.பி.கேச­வனை அடுத்து நிர்­வாக மாற்­றத்­தை­ய­டுத்து, ஹரோல்ட் பீரிஸ், ஆர்.ஏ.நடேசன், எஸ்.கிருஷ்­ண­மூர்த்தி, எம்.ஜி.வென்­சஸ்லாஸ் ஆகியோர் நிர்­வாக பணிப்­பா­ளர்­க­ளாக பத்­தி­ரிகை வளர்ச்­சிக்கு உறு­து­ணை­யாக விளங்­கி­யுள்­ளனர். இந்த வரி­சையில் தற்­போது, பத்­தி­ரி­கைத்­துறை நிபு­ணரும் பாரிஸ்­டரும், இலங்கை பத்­தி­ரி­கை­யாளர் சங்கத் தலை­வ­ரு­மான குமார் நடேசன் மிகச் சிறப்­பாகச் செயற்­பட்டு வரு­வதும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

வீர­கே­சரி காலத்­துக்­குக்­காலம் மேற்­கொண்ட புதிய இத­ழியல் பரி­சோ­தனை முயற்­சி­களும் பல­வா­றாக இருந்­துள்­ள­தையும் ஈண்டுக் குறிப்­பி­டலாம்.

இப்­ப­ரி­சோ­தனை முயற்­சியின் தொடக்கப் புள்­ளியாய் 1966ஆம் ஆண்டு ஆரம்­பிக்­கப்­பட்ட “ஜோதி” என்னும் குடும்ப வார இதழ் அமை­கி­றது. இதன் ஆசி­ரியப் பொறுப்பு, பத்­தி­ரி­கை­யா­ள­ரான எம்­மிடம் (இக்­கட்­டு­ரை­யாளர்) கைய­ளிக்­கப்­பட்­டது. இப்­பத்­தி­ரிகை சுமார் இரண்­டரை வரு­ட­காலம் வெளி­வந்து, எழுத்­தா­ளர்­க­ளுக்கு ஊக்கம் அளித்­தது.

அதே ஆண்­டில்தான் “மித்­திரன்” என்னும் மாலைத் தின­ச­ரியும் வெளி­யா­னது. அர­சியல், திகில், மர்மம் போன்ற செய்­தி­களை முக்­கி­ய­மாகக் கொண்டு வெளி­வந்த இம்­மாலைத் தின­சரி, அவ்­வேளை பெரும் வர­வேற்­பினை இளை­யோ­ரான வாச­கர்­க­ளிடம் பெற்­றமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. அத்­தோடு, பத்­தி­ரி­கை­யா­ள­ரான ஜி.நேசன் தொடர்ந்து எழு­தி­வந்த திகில் தொடர்­க­தை­களும், வாச­கர்­களைப் பெரிதும் கவர்ந்­தி­ருந்­த­தையும் மறக்­க­மு­டி­யாது. ஆயினும் இப்­பத்­தி­ரிகை 1983ஆம் ஆண்­டுக்குப் பின் சில கார­ணங்­க­ளினால் நின்­று­போ­னது.

மித்­திரன் மாலைத்­தி­ன­சரி ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­டதைத் தொடர்ந்து, சில ஆண்­டு­க­ளுக்குப் பின், மித்­திரன் வார­மலர் என்னும் பத்­தி­ரிகை வெளி­யா­னது. எஸ். தியா­க­ராஜா இப்­பத்­தி­ரி­கையைச் சில காலம் நடத்­தி­யதைத் தொடர்ந்து, 1973ஆம் ஆண்டு, அதனை நடத்தும் பொறுப்பு எம்­மிடம் தரப்­பட்­டது. நாவல்கள், சிறு­க­தைகள், இலக்­கிய விட­யங்கள், நேர்­மு­கங்கள் எனப் பல அம்­சங்­க­ளோடு இப்­பத்­தி­ரிகை வெளி­வந்­தமை வாச­கர்கள் அறிந்­ததே. 1984ஆம் ஆண்டு வரை இதனை நாம் பொறுப்­பேற்று நடத்­தினோம். தற்­போது மித்­திரன் வார­மலர் ஒரு பெண்கள் பத்­தி­ரி­கை­யாக, ஓர் மின்­னியல் இத­ழாக வெளி­வந்­து­கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

வீர­கே­ச­ரியின் படிப்­ப­டி­யான வளர்ச்­சிக்கும், அது தமிழ்ப் பேசும் மக்­க­ளி­டையே முக்­கி­ய­மா­னதோர் இடத்தைப் பிடிக்­கவும், ஆதா­ர­சு­ரு­தி­யாக விளங்­கிய ஆசி­ரியர் குழாத்தின் தள­ராத, அதி­சி­றப்­பான பணி­க­ளையும் மறந்­து­விட முடி­யாது. அத்­துடன் இவ்­வி­டத்தில் மேலும் ஒரு முக்­கிய விட­யத்தைக் குறிப்­பி­ட­வேண்டும். அதா­வது, 1950களின் இறுதிப் பகுதி வரை வீர­கே­ச­ரியில் பெண் ஊழி­யர்­களின் பணி குறிப்­பி­டத்­தக்க ஒன்­றாக அமைந்­தி­ருக்­க­வில்லை என்றே கூறலாம். ஆயின் 1960ஆம் ஆண்டுத் தசாப்­தத்தில், இந்­நிலை மாறி பெண்கள் ஆசி­ரி­ய­பீ­டத்­துக்கும் மற்றும் பகு­தி­க­ளுக்கும் படிப்­ப­டி­யாகச் சேர்க்­கப்­பட்டு, அவர்­களின் பங்­க­ளிப்பு வர­வேற்­கப்­பட்ட நிலையில், தற்­போது கணி­ச­மான அளவில் பெண்கள் பணி­யாற்­று­வதும் தெரிந்த ஒன்றே.

மாதம் ஒரு நாவல் வெளி­யீடு

மேலும் கூறு­வ­தானால், நம் நாட்டு எழுத்­தா­ளர்­க­ளுக்கு ஊக்கம் அளிக்கும் முக­மா­கவும், இந்­நாட்டு வாச­கர்­களின் வாசிப்பு ரச­னைக்குத் தீனி­போடும் முக­மா­கவும் வீர­கே­சரி 1970களில் நடத்­திய மாதம் ஒரு நாவல் வெளி­யீடு மக்­களின் ஏகோ­பித்த வர­வேற்பைப் பெற்­ற­தையும் மறக்­க­மு­டி­யாது.

எம்.ஜி.வென்­சஸ்லாஸ் நிர்­வாகப் பணிப்­பா­ள­ராகப் பணி­பு­ரிந்த அக்­கா­ல­கட்­டத்தில் அன்று நிர்­வாக அதி­கா­ரி­யாகப் பணி­பு­ரிந்த எஸ்.பாலச்­சந்­திரன் அன்­றைய கால­கட்ட ஆசி­ரி­யர்­க­ளான கே.வி.எஸ்.வாஸ் மற்றும் கே.சிவப்­பி­ர­காசம், விளம்­பர முகா­மை­யாளர் ரி.சிவப்­பி­ர­காசம் ஆகி­யோரின் அனு­ச­ர­ணை­யோடு, பதிப்­பா­ள­ராக நின்று ஐம்­ப­துக்கும் மேற்­பட்ட நாவல்­களை வெளி­யிட்டார். இது ஈழத்து பத்­தி­ரிகை உலகில் ஒரு தனித்­துவ இலக்­கியச் செயற்­பா­டாக விளங்­கி­யது என்றே கூறலாம்.

1983ஆம் ஆண்டு ஏற்­பட்ட இனக்­க­ல­வரம் பின் அதனைத் தொடர்ந்து ஏற்­பட்ட நெருக்­க­டி­யான அர­சியல் சூழல்கள் குறிப்­பி­டத்­தக்­கன. தமிழ்­மக்­களைப் பொறுத்­த­வரை இடப்­பெ­யர்வு, புலப்­பெ­யர்வு, நெருக்­க­டி­யான வாழ்க்கை நிலை என்­பன அவர்தம் வாழ்க்கைப் போக்­கினைப் பிர­தி­ப­லித்து நின்ற வீர­கே­ச­ரி­யையும், ஸ்தாபனப் பத்­தி­ரி­கை­க­ளையும் ஓர­ளவு பாதித்­தன என்றே கூறலாம்.

ஊழி­யர்­களின் இடை­வி­ல­கல்கள், புலப்­பெ­யர்­வுகள், அதிலும் குறிப்­பி­டக்­கூ­டிய போரின் விளை­வாக ஏரா­ள­மான தமிழ் மக்­களின் முகாம் வாழ்க்கை நிலைமை போன்­ற­வையும் மறக்­கக்­கூ­டி­ய­தல்ல. எனினும், வீர­கே­சரி ஸ்தாப­னத்தின் தள­ராத பொதுப்­ப­ணிக்கு, 1990களில் அறி­மு­க­மாகி எம்­மி­டையே நடை­மு­றைக்கு வந்த எண்­ணும தொழில்­நுட்பம் (Digital Technology) ஒரு புதிய உத்­வே­கத்தைத் தந்­ததை மறக்­க­மு­டி­யாது. இப்­பு­திய தொழில்­நுட்­பத்தைக் கற்­றுக்­கொண்ட இளையோர் பலர் சேவையில் சேர்த்­துக்­கொள்­ளப்­பட வேண்­டி­ய­வர்­க­ளா­யினர். இதனால் கையால் அச்சுக் கோர்க்கும் பணி­யினை மேற்­கொண்டு வந்த பல பழைய ஊழியர்கள் வேலையை விட்டு நீக்கப்படும் ஒரு சூழ்நிலை தோன்றியதும் ஒரு வரலாறாகும்.

இந்நிலையில் புதிய நூற்றாண்டுப் புலர்வுடன் (2000ஆம் ஆண்டு ஆரம்பம்) எண்ணும தொழில்நுட்பத்தின் வாய்ப்பினால், பல புதிய பத்திரிகைகளைப் பிரசுரிக்கும் நிலைமை தோன்றியது. இதற்கு அப்போது நிர்வாகப் பணிப்பாளராக இருந்த  வென்சஸ்லாஸை அடுத்து நிர்வாக பணிப்பாளராக பதவி ஏற்ற குமார் நடேசன் பெரும் ஊக்கம் அளிப்பவராக இருந்தார். இவற்றிற்கெல்லாம் மிகப் பெரிய விளம்பர அனுசரணைகள் பெரும் ஆதரவாக இருந்தன என்பதனையும் கருத்தில் கொள்ளலாம்.

Weekend Express, விடிவெள்ளி, Metro News, ஜோதிட கேசரி, சுகவாழ்வு, கலைக்கேசரி, சூரியகாந்தி எனப் பல்வேறு துறைப் பத்திரிகைகளும் சஞ்சிகைகளும் வெளிவந்து, மக்களின் வாசிப்பு இரசனையையும் தகவல் அறியும் ஆர்வத்தினையும், அறிவுத் தேடலையும் மேம்படச் செய்தன. (மேற்குறிப்பிட்ட பத்திரிகைகள், சஞ்சிகைகளில் ஒருசில தற்போது நிறுத்தப்பட்டுவிட்டன என்ற விடயம் மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.)

மேலும், அச்சு ஊடகத்துறைக்கு டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி காரணமாகப் பெரும் சவால் தோன்றியிருப்பதும் நாமறிந்ததே. இத்தாபனமும் இந்நிலையை கருத்தில்கொண்டு, இணையத் தொடர்புகளை விஸ்தரித்துள்ளதோடு, காணொளிகளைப் பதிவேற்றி நவீன ஊடகங்களையும் செயற்படுத்தி வருவதையும் வாசகர்கள் அறிவர். இவ்விதமே ஏனைய பத்திரிகைகளும் இணையத் தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளதாக விளங்குகின்றன. எவ்வித வேறுபாடுகளுமின்றி, கடந்த 95 வருடங்களாக சேவை புரிந்து, தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் மத்தியில் நீங்காத இடத்தைப் பிடித்திருக்கும் வீரகேசரி, நூற்றாண்டைக் கொண்டாடவும் அவர்கள் மீது கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கை என்னும் மூலதனத்தைக் கொண்டு எதிர்வரும் காலங்களிலும் செயற்பட்டு, பெருமை பெற்றுத் திகழவும் மனப்பூர்வமாக வாழ்த்துவோம்.